Το Τελευταίο Βαπόρι

Γιε μου, κράτα το ρολόι του παππού σου στην τσέπη Σφύριξε το βαπόρι κι η μάνα σου δε βλέπει Ένα μπαούλο ρούχα κι ένα γράμμα για τη Μελβούρνη Κι η αποβάθρα του Πειραιά σαν πληγή που δε γιατρεύει Φεύγω με το τελευταίο βαπόρι Μαζεύω τη σκιά μου απ' το λιμάνι Αν σε ρωτήσουν πού πήγε ο πατέρας Πες τους πως έγινε φως στον ορίζοντα Θα στέλνω δολάρια σε φακέλους με γραμματόσημα Θα μετράω τις νύχτες με τα δάχτυλα σαν κομπολόι Μην αφήσεις τη μηλιά στην αυλή να ξεραθεί Πότιζέ την Κυριακές, να με θυμάται κι αυτή Φεύγω με το τελευταίο βαπόρι Μαζεύω τη σκιά μου απ' το λιμάνι Αν σε ρωτήσουν πού πήγε ο πατέρας Πες τους πως έγινε φως στον ορίζοντα Ένα μαντήλι λευκό... όλο και πιο μικρό